دوچرخه سواری

دوچرخهسواری، استفاده از دوچرخه برای حمل و نقل، تفریح، تمرینات ورزشی یا ورزش بطور مستقل است.[۱] افرادی که دوچرخهسواری میکنند را «دوچرخهسوار» یا «دوچرخهران» میگویند.

دوچرخه در قرن ۱۹ معرفی شد و در حال حاضر حدود یک میلیارد عدد از آن در سراسر جهان وجود دارد.[۲] آنها ابزار اصلی حمل و نقل در بسیاری از نقاط جهان نیز میباشند.

دوچرخهسواری بهطور وسیعی به عنوان یک نوع بسیار مؤثر و کارآمد از حمل و نقل در فاصلههای کوتاه و متوسط در نظر گرفته شدهاست

دوچرخهها در مقایسه با وسایل نقلیه موتوری دارای مزایای متعددی هستند، از جمله ورزش بدنی مداوم در دوچرخهسواری، پارک آسانتر، افزایش قدرت مانور، و دسترسی به جادهها، مسیر دوچرخهسواری و مسیرهای پیادهروی روستایی است. دوچرخهسواری کاهش مصرف سوختهای فسیلی S، آلودگی هوا یا صوتی کمتر، و کاهش بسیار بار ترافیکی را سبب میشود. این امر منجر به هزینههای مالی کمتر به کاربر و همچنین به جامعه در اشل بزرگ میشود (آسیب ناچیز به جادهها، فضای کمتر مورد نیاز برای جاده).[۷] با نصب قفسه دوچرخه در جلوی اتوبوس، سازمانهای حمل و نقل بهطور قابل توجهی میتوانند پوشش مناطق خدمت خود را افزایش دهند.[۸]

در میان معایب دوچرخهسواری ایجاب و التزام دوچرخه (به استثنای سه چرخه یا چهار چرخه) به مواردی چون، حفظ تعادل آن توسط دوچرخهران به منظور راست ماندن، حفاظت کم در برابر تصادفات در مقایسه با وسایل نقلیه موتوری،[۹] زمان سفر طولانی (به جز در مناطق پرجمعیت)، آسیبپذیری در شرایط آب و هوایی، مشکل در حمل و نقل مسافر وجود دارد، و این واقعیت که یک سطح اولیه تناسب اندام برای دوچرخهسواری در مسافتهای متوسط و طولانی مورد نیاز است

فواید دوچرخه سواری...